dinsdag 15 november 2016

'Schilderen is nie mijn ding...'

...zei ze, terwijl ze naar de kleurvlekken keek die haar hond moesten voorstellen. 

Omdat we altijd de eindproducten zien, in een mooi lijstje of passe-partout vergeten we dat daar een heel proces van opbouwen (en afbreken) aan vooraf gaat. Ik denk, nee, ik weet zeker dat bij een goed schilderij er altijd een worsteling aan vooraf moet zijn gegaan. Wat nou ontspanning... haha

Zo mooi om te zien hoe mijn cursisten gisteren zichzelf overtroffen en verbaasd keken naar wat ze op doek hadden weten te zetten! (Ik mis nog 3 schilderijtjes hieronder... vergeten te fotograferen..)


Eerst bestudeerden we het onderwerp door het na te tekenen zonder op papier te kijken. Starend naar de afbeelding van het dier ontstonden grappige expressieve, vervreemde tekeningen die we later met grijstonen tot leven wekte.


Hieronder een experiment met ecoline en diverse andere materialen. Leuke herfstworkshop!




Vorige week gaf Willemien Friesen een gastles (vrouw van broer van mijn vader, oftewel mijn tante)
Vanuit een stukje kunstgeschiedenis gingen we beeldend aan de gang. We maakten een impressionistisch en daarna expressionistisch landschap. 


 Hieronder de voorbeelden met de werken die wij maakten met pastel krijt. Leuk om die verschillen in stijl en aanpak te ervaren!




maandag 7 november 2016

Dag huis waar ik opgroeide.

 We woonden er met zijn vijven. Mijn ouders en zussen en ik. Ik was 16 toen we erheen verhuisden. Jaren hadden mijn ouders ernaar gezocht... een vrijstaand huis met een lap grond. En daar aan het spoor lag het. Hun paradijs! Wij misten vooral onze vrienden uit de oude straat. Maar snel bleek dat de tuin zo groot was dat 'de hele oude straat' erin paste! Ze bleven slapen in tenten en we maakten kampvuren, we speelden verstoppertje in de schuren. Later op de middelbare school gaven we tuinfeesten voor bierdrinkende pubers. We sliepen in de hobbyschuur na vele stapavonden met onze vriendinnenclub. Ons huis was een beetje iedereens huis. De boom die mijn vriendinnen aan mijn ouders gaven op hun 25 jarige huwelijksfeest, staat er nog steeds. Mijn zus en ik trouwde in de tuin en niet veel later rende onze dochters over datzelfde gras.


De zomeravonden ... Mam had heerlijk gekookt en daarna gingen we naar buiten om te voetballen en gewoon lekker te liggen in het gras. Ik zie hoe mijn vader over het gras rolt met mijn schaterende dochter die probeert te ontsnappen en hem met 'mosballen' begint te bekogelen. Ik geniet en probeer dit moment in mijn geheugen te etsen, wetende dat dit voorbij gaat en beseffende hoe fijn alles op dit moment is.

Mosballen!



Niet lang daarna kwam mijn vader om in een verkeersongeluk, hij was nog geen 100 meter van huis af.
Niets voelde meer hetzelfde. Het was een donkere tijd maar het huis bleef warm en licht, dankzij mijn moeder. En nu is ze er klaar voor om het huis los te laten en een volgende stap te zetten. Iets kleiner en iets minder tuin! Mijn zussen en ik wonen allang niet meer thuis maar als ze dan daadwerkelijk die stap zet, en de deur van je ouderlijk huis gaat definitief dicht... da's pittig!

Ik ben trots op mijn moeder! Kijk haar gaan. Positief, neus vooruit, en door!
Hieronder het verhuisbericht dat ik voor haar maakte.




maandag 17 oktober 2016

De maandagavond bij de Muzelinck


Vanavond alweer les 4 die ik geef aan een steeds groter wordende groep. Van ervaren tot beginner, het maakt niet uit, ze storten zich allemaal in de opdrachten die ik ze geef. Ieder werkt dat op eigen wijze uit en dat levert elke maandag weer een leuke 'tentoonstelling' op. Tijd om wat te delen op het net! Misschien krijg je er ook zin in...mee doen kan nog steeds, we hebben nog een paar plekken. Ook kun je eerst een proeflesje meedoen. Meer info over mij en de cursus... klik hier.

Geïnspireerd door Corneille en andere Cobra-kunstenaars zochten we het onbevangen kind in ons op. Dat leverde een kleur en fantasie spektakel op!
(acrylverf op papier)


 Oliepastel en zwarte merkstift op papier


Herfstige stillevens in conté en houtskool. Van figuratie naar abstractie.

vrijdag 16 september 2016

Creativiteit kost een hoop kastruimte!!

Ik ben een verzamelaar van nutteloze dingen... want wie weet... komt het nog eens van pas voor één of ander kunstzinnig project. Kasten vol met; knopen, knikkers, barbiepoppen al dan niet onthoofd, deksels en doppen, zilverkleurige schuursponzen, veren, stenen, de houten ringen die om die rituals flesjes zitten... ik bewaar het allemaal!
Ik heb er een workshop omheen bedacht en ging met koffer vol 'kostbaarheden' naar de PiusX in Oss. De Muzelinck stuurde met mij nog een handjevol andere kunst docenten om de hele school een creatieve ochtend te bezorgen.

21 kinderen gaven 'de Verzamelaar' een gezicht! Knopen werden neuzen, deksels de wielen van een fiets. Alle spullen kregen een tweede leven in de vorm van een assemblage! De kinderen hebben er keihard vol concentratie en plezier aan gewerkt. Echt een geslaagde workshop die ik veel vaker wil gaan doen want... mijn kast is nog lang niet leeg!





Dit ben ik, workshop 'Het Verteltheater'

Daarna mocht ik naar groep 1-2 waar dertig overhitte kleuters op mij aan het wachten waren. (Het was die dag een graad of 32!!) Ik had mijn theatertje meegenomen en de kinderen maakte bladen die erin konden hangen met tekeningen van hunzelf. Ook plakte ze plaatjes erbij die iets over hun vertelde. (Wat lust je het liefst? Welk dier vind je het leukst, wat doe je graag?) Daarna mochten de kinderen vertellen en dat deden ze fantastisch goed! De bladen hielpen zelfs de meest verlegen kinderen iets over zichzelf te vertellen. 








zaterdag 27 augustus 2016

Herinneringscollage met fruittella, pikhouweel en een kopje thee.

Hoe hou je herinneringen vast, hoe houd je ze levend? 
Ik schilderde drie keer een herinneringscollage van hetzelfde gezin, gezien vanuit de drie dochters.

Detail
De jongste dochter had mij een tijdje terug gevraagd iets te schilderen over haar moeder die kort geleden overleden is… zo begon het. Lange mails met prachtige herinneringen aan een warm nest... Wat bijzonder vond ik het om zo meegenomen te worden in hun jeugd en gezin.

Detail
Mijn moeder is niet meer, mijn vader ging haar voor.
Ik denk dat hij haar opwachtte met een kopje thee. 
Zoals hij elke ochtend naar haar bracht, met een zoen, “dag lief, fijne dag”.

Ik denk aan wat was.

Ik mis haar stem, maakt niet uit wat ze zegt, 
ik probeer het geluid vast te houden in mijn hoofd, 
maar ik merk dat het steeds lastiger wordt, alsof ze verder en verder van me weg drijft.

Dan hoor ik mijn zussen praten, even dacht ik dat zij het was. 
Wij zijn wat over is van ons gezin. 
In mijn zussen zie ik mijn ouders weerspiegeld. 
De herinneringen aan onze jeugd zijn om ons heen, we hoeven ze niet uit te spreken, het is er gewoon.
Mijn ouders zijn niet meer… maar wat ze ons gaven dragen we voor altijd mee.

Riejan - Natuur en ambacht

Ineke - Tijd en oog voor elkaar

Marijke - Aan de keukentafel

Ingelijst 50 x 50 cm




dinsdag 19 juli 2016

Tekening voor de juf

Ik liep met de hond...
Mijn oog bleef hangen aan een klaproos, midden in een groen stukje met wilde bloemen. 
'Schreeuwlelijk' met je knalrode kleur. Eronder gebogen een klein fragiel wit bloempje die zo mooi contrasteerde met het donkere blad... hoe langer ik keek, hoe meer verschillende bloemen ik ontdekte. (en hoe meer gras mijn hond ondertussen weg stond te vreten!)
Diep onder de stengels en bladeren in de schaduw zag ik een verlegen geel bloempje. Ik dacht aan mijn jongste dochter en haar klas...
Net een boeket wildbloemen! Dat inspireerde me om een 'bedankt-en-fijne-vakantie-kaart' te maken voor de juffen en meester van mijn dochters. 








donderdag 30 juni 2016

'Chris Bosch en Jeroen Berens', workshop Match & Mix

Op de laatste zondagmiddag dat Museum Jan Cunen open was, hebben Roos en ik een super leuke middag met deze kinderen gehad. Eerst vertelde we over Jeroen Bosch, daarna bekeken we de schilderijen van Chris Berens. En vervolgens hebben we deze twee kunstenaars door elkaar gemixt. Dat wil zeggen... de details uit hun schilderijen. Zo ontstonden er waanzinnige nieuwe fantastische wezens!
Na de verbouwing gaan Roos Thijsen en ik vaker kunstworkshops voor kinderen geven! Hou het in de gaten dus!