maandag 31 augustus 2009

Robotmeisje ontsnapt aan miserabel leven.

De tweede helft van de workshop theaterboek zit erop. Vandaag gingen Annemieke (mijn zus) en ik samen met 12 kinderen tussen de 4 en de 11 jaar van de BSO in Oss een verhaal schrijven en in 10 tekeningen illustreren op kartonnen platen die precies in het eerder gebouwde theater passen. Als afsluiter gaven we een optreden voor de ouders die hun creatieve koters weer op kwamen halen.





Onder begeleiding van ons en met de fantasierijke inbreng van deze kinderen kwam er een hartstikke leuk verhaal uit. Het was even moeilijk wie de hoofdrol ging spelen in dit verhaal…”Een voetballer”, roept een meisje van 5. “Een paardrijdster, neeeee een robot, een drummer in een band!, nee, wacht een man met een uzi”, roept de stoerste van het stel! Het werd een robot en om de meisjes te plezieren, een meisjesrobot! Toen ik vroeg wat zij het allerbeste kon, riep er één, “SCHOONMAKEN”. Tot zover de emancipatie onder de jeugd.
Ieder kind had een inbreng in het verhaal. Aan Annemieke en mij was het om het tot een geheel te breien en om wat te sturen hier en daar maar dat ging boven verwachting goed.


De generale repetitie.

Het optreden voor de ouders.

Even in ’t kort het verhaal (in mijn eigen woorden) van de BSO kinderen. Geïllustreerd met een aantal tekeningen.



Het desbetreffende robotmeisje, ‘Poetsie’ genaamd, was geboren als opruimrobot maar ze was het poetsen helemaal beu. Ze wilde weg, waarheen maakte niet uit als ze maar vrij was. Middels een ingenieus plan met een afvalemmer belandt ze op de vuilnisbelt waar zojuist een paard met een kat op z’n rug langsloopt.



Paard Lola en kat Claudia vragen haar om ze te vergezellen maar juist als Robotmeisje hun wil vragen waar ze heen gaan schiet uit het afval een grommend beest op hun af. Het is Henk de leeuw, jawel, de koning van de vuilnisbelt.



“Jij gaat helemaal nergens heen”, brult Henk tegen robot Poetsie, “Jou kan ik wel gebruiken namelijk… opruimen jij”. Wat leeuw Henk niet wist was dat robot Poetsie een getalenteerde leeuwentemmer bleek te zijn. Met haar zwabber liet ze Henk de leeuw als een ware acrobaat tekeer gaan. Het paard en de kat kijken verbijsterd het tafereel aan en komen dan met het geweldige plot, “Ga allemaal mee met ons, we zijn onderweg naar het circus! Jullie zouden er zeker niet misstaan!” En zo geschiedde. Lola het paard, Claudia de kat, Henk de leeuw en robotmeisje werden de beste vrienden en werkte in het circus. Robotmeisje hoefde nooit meer te poetsen en leefde uiteraard nog lang en gelukkig.

vrijdag 28 augustus 2009

Paul Klemann



In mijn kunstacademie tijd ben ik begonnen met het opschrijven van dromen en eigenlijk automatisch ben ik ze ook gaan tekenen. Het werd zelfs het onderwerp van mijn afstudeer project.
"De ravenkoning" (Tekening van mij)
In die tijd leerde ik het werk van Paul Klemann kennen. Ik liep toevallig een galerie binnen waar hij exposeerde en ik voelde me meteen verwant met deze kunstenaar ondanks dat ik de man nog nooit gezien had. Hij maakte namelijk ook droomtekeningen! Later kwam ik er achter dat hij ook op de academie in Den Bosch heeft gestudeerd.



'Een Hemel van Licht'


Paul Klemann is al die tijd trouw gebleven aan zijn onderwerp. Groot gelijk, het blijft ook fascinerend, grappig, shockerend, prachtig en puur. Dat je soms in je dromen dichter bij de waarheid zit dan wanneer je wakker bent, gelooft bijna niemand. Er is ook weinig behoefte aan. Elke ochtend, wekker, hop, opstaan…. “Nee, ik droom nooit!” wordt er gezegd. Terwijl iedereen in een normale nacht zo’n 5 dromen heeft.
Goed… ik dwaal weer af. Wat ik wilde zeggen is dat ik gisteren Paul Klemann ontmoet heb! Hij gaf een workshop bij het Museum Jan Cunen voor kinderen. http://www.museumjancunen.nl/ Dat moest ik meemaken natuurlijk. Ik vroeg de organisatie of ik ook zonder kinderen mee mocht kijken omdat ik, met rood hoofd, toch wel een beetje fan van Paul ben… Het mocht gelukkig en het was erg leuk hem te ontmoeten en de workshop mee te maken.
De expositie in het Jan Cunen ´Het gesnoeide Matisseboompje´ is echt een aanrader. Naast het werk van Paul Klemann zijn er nog 6 andere kunstenaars te zien.


"Het gesnoeide Matisseboompje"


"Herderinnetje en de geboorte van een cactus"

dinsdag 25 augustus 2009

Noor en oma



Na een dagje dierentuin zetten we Nora af bij oma. Met haar mollige armpjes zit ze als een aapje aan mijn moeder geklemd, achter op de fiets, enorm trots te zijn. We zwaaien ze uit en gaan naar huis waar Riske het eigenlijk wel heel lekker vindt zonder grote zus...

maandag 24 augustus 2009

Workshop 'Theater-boek' op de B.S.O.

Maandag heb ik samen met m'n zus (Annemieke Friesen) een workshop op de Buiten Schoolse Opvang gegeven. Het was de eerste keer dus voor ons heel spannend en vooral leuk!

Eerst hebben we mbv ons eigen theater(tje) laten zien en horen wie we zijn, wat we komen doen en hoe we dat gaan doen. Toen we na de korte introductie vroegen aan de kinderen of er nog vragen waren, stak een meisje van 4 jaar haar vinger in de lucht en vertelde ons blij dat ze bij haar oma ging logeren…oké!!?? een tweede vroeg de leidster of ze mocht nintendo-en maar de rest leek er gelukkig wel zin in te hebben!



Hier leg ik uit hoe Annemieke en ik als kind al theaterboeken maakte. Dat Mieke de verhalen schreef en ik ze illustreerde. We zette een bananendoos op z’n kant en knipte een gleuf in de bovenkant waar we de tekeningen doorheen hingen.


KAUWGOMBAL (door Annemieke Friesen)

Grote roze kauwgombal.
Ik blaas
en blaasen blaasen knal!Roze zijn mijn lippen, mijn neus en mijn kin.
Ik pulk alles eraf voor ik opnieuw begin.

Heel trots waren we op het resultaat van de eerste workshop. Iedereen heeft er met plezier aan gewerkt. Er was ook voor alle kinderen iets te doen. Timmeren, schilderen, gordijnen versieren...
Volgende week is het tweede deel van de workshop 'Theater-boek'. Dan gaan we de kinderen helpen bij het verzinnen van een verhaal. Dat gaan we dan illustreren op kartonnen die precies in het theatertje passen. De workshop wordt natuurlijk afgesloten met een groot optreden voor de ouders!
Wordt vervolgd!...

maandag 17 augustus 2009

2 weken op de camping

Weer thuis van 2 weken 'Beerze Bulten'. Een kindercamping in de vechtstreek. Riske en Nora vonden het geweldig! En als zij het goed hebben... zijn wij ook tevreden, totaal niet uitgerust natuurlijk, maar wel teverden. Het animatieprogramma was boven verwachting leuk! Met de hele familie gingen we elke avond weer naar het theater waar Aart Schroefdraad en zijn vriendjes een geweldig grappige show gaven.

Toen Nora een dood lieveheersbeestje vond en het verdrietig in haar handje hield, zei ik: "Misschien was ie al heel oud Nora", waarop zij zei...


eigenlijk veel mooier om het zo te zeggen...



Het blijft feest voor die meiden want toen we thuis kwamen, bleek het kermis te zijn. Met de oma's en opa gingen we erheen. Stijf van de suiker en diverse 'prachtige prijzen' rijker (inmiddels alweer kapot afgevoerd) gingen ze weer te laat naar bed. Ach daar is het vakantie voor.