woensdag 28 maart 2012

Handig, 'Google vertalen' !... maar niet te letterlijk nemen...

"Kun je Duits?", wordt me gevraagd door een goede opdrachtgever.
Ik antwoord vol vertrouwen, "Ja hoor, dat moet lukken! en anders start ik wel even een vertaalprogramma'tje op...".
Een lijst met Duitstalige omschrijvingen voor illustraties valt prompt in mijn mailbox... Een Zwitserse opdrachtgever heeft zijn best gedaan om het zo duidelijk mogelijk voor me te maken en al snel kom ik tot de conclusie, "Wat is dat Duits toch moeilijk!"
Nooit een talenknobbel gehad hoor.... eerder een talenkuil, als zoiets al bestaat.
Ik was een 'exacte vakken typje'. Ik kon genieten van het oplossen van ingewikkelde wiskundige opgaven en werd erg blij als ik een a-4 vol krabbelde met natuurkundige grafieken, formules en uitwerkingen. Ik was er goed in ook! Maar ik dwaal af...

Ik tuurde naar de Duitse-woorden-brij en besloot al snel de vertaalmachine te raadplegen.

Het ging om de omschrijving: Es geht um einen Ausflug in einen Streichelzoo; Füttern ist nicht in jedem Streichelzoo erlaubt, daher ohne füttern.

En wat vertaalde het apparaat me: Het gaat over een reis naar een kinderboerderij, borstvoeding is niet toegestaan ​​in een dierentuin, dus zonder voeding.

En dan lijkt het toch opeens weer op wiskunde, want van mijn Nederlandse contactpersoon wist ik dat Streichelzoo een kinderboerderij is. (Streichel is strelen, dus 'aaiboerderij') En die borsten vond ik ook niet echt terug in het Duits... leek me ook wat vreemd. Al had ik het wel leuk gevonden om een illustratie uit te werken waarbij een voedende moeder met baby en al abrupt de dierentuin uit wordt gezet door een pissige giraffe, wijzende op een rond bord met rode rand en streep, waarachter het silhouet van een voedende vrouw in zwart is afgebeeld.

 Wegens tijdgebrek toch maar deze gemaakt...





in de spelotheek...


 Slaapritueel

dinsdag 27 maart 2012

Gratis workshop Creatief schrijven en illustratie bij Muzelinck

In het kader van taalwedstrijd WOORD organiseert Muzelinck een gratis workshop met twee onderwerpen, namelijk; Creatief Schrijven door Jacobina Kunnen en Illustreren door Ingrid Friesen. De workshops zijn op:

-- vrijdag 30 maart a.s. van 18:30 tot 20:00 uur bij Muzelinck, Raadhuislaan 18 in Oss--
 
Schrijf gauw in!
 
Over WOORD
Een unieke combinatie van jongeren, taal, beeld, theater en muziek.

WOORD is een taalwedstrijd voor jongeren (uit Oss en omgeving) die goed kunnen schrijven én voor jongeren die mooie teksten durven te laten horen!

Een verhaal, gedicht, rap, een lied, toneel, cabaret: alles is mogelijk mits Nederlandstalig. De finalisten strijden voor eeuwige roem, geldprijzen en de Publieksprijs.

WOORD: een bijzondere wedstrijd voor jong talent.

Info over voorgaande jaren.

Inzending Woord 2011 door Floor van der Doelen (2de prijs)

dinsdag 20 maart 2012

De vrolijke klusjesman en drie roddelende dames.

Mijn moeder woont in een vrijstaand huis met een joekel van een tuin erom heen. De tuin heeft ze samen met mijn vader helemaal zelf ontworpen en aangelegd. (mijn vader het grove werk!) Achter in de tuin zitten drie dames. In de lente komen ze naar buiten, krijgen ze een nieuw jurkje in de vorm van een likje verf, en dan zitten ze daar te tuttebellen tot einde zomer... dan worden ze weer per koets (lees kruiwagen) naar hun winterverblijf gebracht door mijn vader.


Maar toen stierf hij plotsklaps 4 jaar geleden... en daar zat mijn moeder, met een joekel van een tuin en drie zwaarlijvige dames... (en dan heb ik het niet over haar 3 dochters!!!) 
Het huis, de tuin en het verdriet waren te groot om het allemaal alleen te redden. Dochters en schoonzonen die een keer het veldje grasmaaien is handig maar het moet elke week! 
En toen kwam Piet, een door de buren goed aangeprezen alleskunner die in de buurt woont. Hij hielp haar met bijna alles wat anders mijn vader gedaan zou hebben. Hij repareerde een platte band, klom op het dak om een lekkage te verhelpen, ruimde schuren met troep op, reed tientallen keren naar de stort, maaide het gras en... begeleide de drie dikke dames in de lente naar hun terrasje en in de winter naar hun binnenverblijf.
Liefdevol legde hij een dekentje om hun schouders en had daar grote pret over. Inmiddels zijn Piet, zijn vrouw en mijn moeder goed bevriend geraakt en toen ze uitgenodigd werd voor Piet's 65ste verjaardag, maakte ik een schilderijtje voor hem (in opdracht van mijn trouwe opdrachtgever, m'n moeder) 

gouache, acryl, Oost Indische inkt op papier 20 x 20 cm

vrijdag 16 maart 2012

'De ouders van tegenwoordig!!' OF 'Ongewenst straattheater'...

De kinderen van tegenwoordig hebben het niet gemakkelijk. Het is gemeen wat ze allemaal moeten van hun bazige ouders. Er wordt veel te veel van ze verwacht en veel erger nog, er wordt NIET naar ze geluisterd. Zelfs als ze het keihard vanuit hun tenen staan te gillen!




Ik ben zo’n slechte, gemene ouder. ’s Morgens begint het al als ik ze op ijzige toon dwing om naar school te fietsen (jahaa, en zo’n tocht duurt al gauw 4 minuten!!) Belachelijk! Net wakker en zo ‘HOP’ op de fiets, netjes naast mama. De jongste klaagt over pijntjes in haar benen, ‘spuugjes’ in haar keel, borrels in haar buik en jeuk van een scheve sok… Vreselijk! wat een ellende voor zo’n kleintje, en dan ook nog moeten fietsen!

Om 15 uur is de school uit. De jongste pakt haar fietsje, een knal roze voertuig voorzien van allerlei frutsels en versiersels die verder geen enkele functie hebben maar er wel héél leuk uitzien… en wat het fietsen vast wat prettiger maakt…

Niet dus… “IK WIL NIET FIETSEN!!”, galmt het over het schoolplein.

Aan haar gezicht zie ik dat het menens is… Ik kijk op mijn horloge, had ik nog afspraken of plannen voor vanmiddag? Dit gaat namelijk nog even duren en de oudste weet dat. Ze zucht en begint wanhopig te jammeren.

Kom moeder, doe niet zo flauw, luister naar je kind, ze is moe, heeft veel te hard moeten werken in haar kleuterklas en wil gewoon achterop de fiets. Wees niet zo streng en pak haar fietsje op je rug, sleur je kind in het stoeltje achterop en strompel naar huis…

Naast het feit dat het een fysiek onmogelijke actie zou zijn, vind ik dat ze gewoon moet fietsen of lopen met de fiets…. Ik vind mezelf gewoon meer dan redelijk!!… maar vanuit kleuterperspectief ligt dat echt anders…


OORLOG!

Riske versus mama…

“Oh neeeeej”, jammert de oudste.


10 minuten later…


Ik ben inmiddels paars van opwinding en weet ECHT niet meer hoe ik haar op der fiets moet praten/krijgen. De show die ik al ruim een kwartier voor het schoolplein sta op te voeren ben ik echt wel beu. Het publiek kijkt mij verwijtend aan… “Jij, slechte moeder!”

Nou goed, om een te lang verhaal niet nog langer te maken. Uiteindelijk is ze tergend langzaam meegefietst en heeft thuis haar bokkige bui nog even doorgezet… Op de gang uiteraard…

waar ze alle post aan gort heeft gescheurd,

om het daarna te verstoppen…


en als ik het hele voorval weer terug heb genuanceerd van ‘eigenwijs stuk vreten!!’ naar ‘lekker pittig ding’, vind ik onder de wc mat…

de post…......

dinsdag 13 maart 2012

Expositie werk van mijn cursisten op mijn blog!

Enkele keken een beetje benauwd toen ik enthousiast vroeg of ik wat foto's van hun werk op mijn blog mocht zetten. "ja maar da's toch niet goed genoeg!", zag ik ze denken. Nou dat is het wel! Zoals je ziet aan de enorme reeks foto's die ik geüpload heb (ik kan niet kiezen...) En dan moet ik er ook nog bij zeggen dat ik lang niet van alles (helaas) een foto heb gemaakt...

De cursus is al zo'n 7-8 weken op gang. Het is de basiscursus Tekenen en Schilderen voor beginners die ik bij de Muzelinck geef. Sommige zijn eigenlijk het niveau van 'beginner' wel voorbij maar iedereen komt met verrassende, leuke of mooie dingen en ontwikkelt zich door de weken heen. Goed kunnen tekenen is ook gewoon een kwestie van veel doen. Veel doen en goed kijken. Wat zie je nou echt? En wat DENK je dat je ziet. Daar zit namelijk een verschil tussen.

Hier gaf ik een oefening waarbij ze tijdens het tekenen NIET op het papier mochten kijken. Alleen naar de persoon die ze gingen natekenen... Moeilijk hoor om die controle los te laten, maar het is een goede oefening voor de hand-oog coördinatie. Je tekent de lijn die je op dat moment ziet, zonder dat je hoofd/hersenen zich ermee kunnen bemoeien. Dat levert vaak spontane en hele rake beelden op. (later mochten ze die met wat kleur-accenten erbij uitwerken.







Het stilleven hierboven (van Jos) is op het kubisme geïnspireerd. Ik liet de cursisten een stilleven natekenen vanuit verschillende standpunten. Ik vergat die dag mijn camera maar ik kreeg een mooie print ervan van Jos. Leuk ding is het geworden!



Collage techniek waarbij er verschillende composities gemaakt werden die later in een groter schilderij uitgewerkt konden worden. (acrylverf en collage)


Uit zelf geschilderde 'proefstroken' knipte ze de vormen en puzzelde ze een nieuw beeld.







Hieronder een aantal uitgewerkte composities op doek.



Sommige hebben voor je het weet al een heel schilderij op het doek staan. Met een gemakje alsof het uit de lucht kwam vallen. Is het toeval dat dat vooral bij de mannen van de groep het geval is?? Niet zeuren, gewoon doen, ACTIE, 't kan altijd nog de container in en dan beginnen we gewoon overnieuw!

Mooi is dat en heel waar, de fouten die je maakt blijven je bij, dat is de beste les. Een ander voordeel van 'schilderen zonder angst', is dat het werk een voelbare dosis lef en vanzelfsprekendheid krijgt.

De vrouwen van de club (enkele daar gelaten) zijn een stuk perfectionistischer en uit angst om iets 'verkeerds' te doen, wat voorzichtiger. Ik denk dat dat een algemeen 'vrouwending' is... niet zozeer alleen de vrouwen uit mijn groepje hoor...
Ik moet uitkijken want ze lezen dit ook ;-)


"Mmmm", zegt de jongste van het stel, ze kijkt vertwijfeld naar haar doek, "Ik vind schilderen denk ik niet zo leuk... ik teken liever". Da's toch jammer, zeg ik, want je kan het wel! (zie hierboven haar eerste poging)Maar ook daar is deze cursus voor. Om te ontdekken wat je het beste ligt. Wat het meeste bij je past. En dat vind je het beste uit door alles een keer te proberen.



En ook met handen en voeten tekenen geldt, oefenen oefenen oefenen...en goed kijken! Kijk nou die haartjes op die hand! Opeens is het 'iemands' hand. Een hand met identiteit.


Oefeningen met oilpastel krijt. Mengen, wrijven, verdunnen met terpentine of lampenolie, wegkrassen, dik, dun. Olie pastels kun je op zoveel manieren gebruiken!