donderdag 26 juli 2012

Het hangt in de lucht!


De komende weken duik ik in de wereld van Toverlijn. (het nieuwe kinderboek van Marianne Seegers wat ik illustreer) De ruwe schetsen zijn al gemaakt... maar die zijn zo ruw, die ga ik je maar niet laten zien. Dat zijn meer krabbels, aantekeningen, het snel noteren van ideeën. Maar nu ga ik de schetsen uitwerken! Dat begint met de 'cast'. Wie heeft er allemaal een rol in dit verhaal en hoe zien ze er uit? Een schrijver en tekenaar kunnen daar nog wel eens heel andere ideeën over hebben... tja, en wie is dan de 'baas'? 

Blond haar, rode krullen, stoer, lief .....Wat klopt met de tekst? Ik had wel een beeld, Marianne ook en na wat zoeken, gummen, krullen erin, krullen eruit is Jonas geboren (in beeld dan) Hierboven ook zijn beste vriend Mathijs. Marianne herkende ze meteen!

Zoeken, koffie, opnieuw beginnen, nog meer koffie...

Toeval of .....
Ken je dat gevoel dat je ergens heel intensief mee bezig bent, dat het je hele hoofd bezet en dat alles wat er om je heen gebeurd daarmee te maken lijkt te hebben. Een programma op TV, een opmerking van een vriendin, een liedje op de radio... Van die toevalligheden die voelen als meer...
Nou kan ik heel nuchter gaan lopen doen en zeggen dat de wereld om ons heen op oneindig veel manieren te interpreteren valt en dat ieder mens daaruit een persoonlijke selectie maakt van wat er wel en niet binnen komt...

Maar dat maakt de wereld er ook niet mooier, bijzonderder of magischer op...

Soms zijn er 'toevalligheden' die je kippenvel geven. Die zo wondermooi zijn dat er geen mens met logica aan mag komen. Die momenten die voelen als iets magisch, iets wat er alleen voor jou is op dat moment. Een knipoog vanuit de kosmos.

Marianne stuurde mij een berichtje vanuit Frankrijk waar ze op vakantie was. Haar zoon zag het 't eerst. "Kijk mama, de Toverlijn schrijfveer in de lucht …"

woensdag 25 juli 2012

Familie van der Tuin-Friesen op vakantie!!

Familie van der Tuin-Friesen op vakantie naar Royan (Frankrijk)!
Nora 7 jaar
Die laatste week vorig jaar op die Nederlandse camping gaf wel de doorslag. RegenRegenRegen. "Volgend jaar gaan we weer naar het buitenland!" Gooide ik over de kampeertafel die met het ene pootje  een modderpoeltje ingezakt was.

Ja ik ben wel zo'n zeur die gaat zitten mokken onder een grijze wolk hoor! En flink ook! Ik ben ook altijd de eerste die het koud heeft. Gelukkig heeft mijn dochter van 7 daar de oorzaak van gevonden... "Je heet Friesen met je achternaam, daar komt dat door!"
Kijk!... ik kan er niets aan doen, het is aangeboren! Ach ik probeer echt wel mijn teleurstelling en chagrijn te verbergen... ik kan alleen niet zo goed toneelspelen. 

Maar goed...

dit jaar dus een lange reis naar het zuiden van Frankrijk....
Hier een impressie daarvan... 
geen depressie dus.... 
wel wolken... veel wolken ... en kou...maar dat lag aan de naam...
gelukkig ook genoeg zon!



een kneuterig circusje met 1 geit, 1 lama en een dolle hond...





Riske doorleeft haar tekeningen. Ze verzint er namen bij (en wat voor een!) Deze schrijft ze op de achterkant precies op de plek van het poppetje. Met bloedserieus gezicht verteld ze over de tekening, wat er gebeurd, wat er aan vooraf ging en wat zeer waarschijnlijk in de nabije toekomst staat te gebeuren. Diep teleurgesteld (en vooral pissig) is ze als je dat hele epistel niet meer woordelijk kan herhalen na een dag of vier.




Zo mooi, die typische Franse huizen en villa's. Ik hou van geschilderde luikjes voor de ramen en oude muren waar je laag over laag ziet in het pleisterwerk. Als de jaarringen van een boom.







Pippi Langkous zou je hier nog wel eens tegen kunnen komen...



Yes! Ik ben tante!


Het was nog spannend! 1 juli was mijn zus uitgerekend en 3 juli zouden we op vakantie gaan naar Frankrijk... Ik wilde ECHT niet weg zijn als mijn zus ging bevallen en ik tante zou worden dus hoopte ik vurig dat ze eerder zou 'barsten'.
En dat deed ze. 23 juni werd kleine Elin geboren! Nu kon ik ook mooi zelf het geboortekaartje laten printen en aan hun geven.


Bij het fotograferen in de tuin zocht een vliegbeest meteen één van de bloemetjes op de kaart op.




 Dit is ze dan terwijl ze zich heerlijk uitrekt.



Vlak daarna werd ook Reinier geboren. Reinier 'fietst' hier letterlijk en figuurlijk het leven van zijn nieuwe ouders in!


Kaartje Elin: 12,5 x 18 cm ingevouwen. 12,5 x 30 cm uitgevouwen. Eénzijdig beeld.
Kaartje Reinier: 12 x 12 cm ingevouwen. 12 x 36 cm uitgevouwen. Tweezijdig beeld.

zondag 1 juli 2012

Dat is toch onmogelijk! Of niet...




Als illustrator heb je altijd bepaalde onderwerpen die je beter liggen dan de andere. Je specialiteit zeg maar. Òf je bent geweldig in dieren, òf in mensen tekenen, of in voorwerpen... Ik vind het leuk om mensen te tekenen, hoe ze met elkaar communiceren met lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen. Ik vind nog veel meer dingen leuk om te tekenen... maar met gebouwen heb ik niet zoveel...


Dat vind ik moeilijk... ik let er ook niet zo op, op architectuur, ik let op de mensen die voor het gebouw lopen. Hoe de hond aan het lijntje, dribbelend op z'n korte pootjes achter zijn baasje aan sjokt. Ik let op de vermoeide blik in de ogen van de moeder die met een gillend kind en zware tassen de supermarkt uitloopt. Maar hoe zo'n supermarkt er nou uitziet?

Ik ben nu met het themaboekje 'HUIS' bezig voor een VVE programma. Eén van de opdrachten was een zoekplaat op a-4 formaat met als titel 'gebouwen'. Bij het doorlezen van wat er allemaal op moest, dacht ik even, 'Sjee, da's onmogelijk!'  Maar onmiddellijk herpak ik mezelf dan en zie het als een uitdaging om dat klusje te klaren. 'Dat MOET ik kunnen!'





Dus als een ware architect en stedenbouwer ga ik aan de slag, ik ontwerp geveltjes en leg dakpannen, ik dek de tafeltjes op het terras en schilder een logo op de muur van het restaurant. Ik zorg voor voldoende schaduw op het plein en een natuurlijke groenvoorziening. Waar zal ik het standbeeld plaatsen? 
De slager, de bakker en de bibliotheek worden in de pandjes gehuisvest. Ik heb warempel nog wat pandjes leegstaan! Een speelgoedwinkel, schoenwinkel en mooi monumentaal stadhuis worden als bonus toegevoegd! Kindjes zitten in het klaslokaal van de school, terwijl hun ouders boodschappen halen bij de super op de hoek ...
En dan ben ik me een partij trots op het resultaat! Hà, niets is onmogelijk! Ik heb m'n eigen stad gebouwd.



Het kabouterhuis waar flink verhuist en verbouwd wordt.