dinsdag 30 oktober 2012

Blote borst in woonkamer

Een tijdje terug sloeg het weer toe.
In enen... Ze keek me aan en ik keek terug... en dat was genoeg. Een hebberig gevoel maakte zich meester over me .... IK WIL HET HEBBEN!

Manlief keek me met een schuin hoofd aan. Hij weet allang dat hij geen enkele invloed heeft op mijn kunstaankopen. Het is er soms ook ineens. Hij komt thuis, en boven op de kast waar eerst zijn sleutels lagen, gapen drie vogelachtige keramische gedrochten in velle kleuren hem suffig aan. Niet één (da's zielig) nee drie! "Vind je ook niet dat ze elkaar versterken zo drie op een rij?", vraag ik semi artistiekerig.

"zucht"

Het ging toen om drie keramische vogels maar ik ben ook wel eens met een schilderij van 100 x 120 cm thuisgekomen! Toen zag ik hem toch wel even zenuwtrekkingen bij zijn oog krijgen.
Het was een schilderij van Collin van der Sluijs. Gelukkig vond hij het geweldig!... pfff

Maar ik dwaal af... Afgelopen zondag kwam ze dan eindelijk. Begeleidt door de kunstenares, tevens mijn goede vriendin. Mandy van Goeije. In het echt was ze nog mooier.
Nog dezelfde dag stond ik een gat in de muur te boren, en daar hangt ze dan...
"En", vraag ik aan man, "Mooi hè!", geef ik zelf al als antwoord.
Ach mijn man is daar zo makkelijk in, hij vindt het mooi, ze mag blijven.








donderdag 25 oktober 2012

Kinderboek Toverlijn nu te koop

... en dan heb je het boek in je handen. Ik snuif de geur ervan op. Fonkelnieuw! En die kleuren! Helemaal goed. Met trots en kriebels in mijn buik blader ik het boek voor de eerste keer door. Alles op z'n plek, al dat werk, verzameld in een perfect boek. Ons boek is een feit. 


Toverlijn is een (voor)leesboek voor kinderen tussen 6 en 8 jaar. Een prachtig geïllustreerd boek met een magisch tintje!

Het verhaal
Jonas heeft een dagboek Toverlijn. Het is magisch. Want als Jonas zijn vragen opschrijft in Toverlijn komen de antwoorden een tijd later zomaar in zijn hoofd. Hoe Toverlijn dat doet? Een boek vol ontdekkingen, over de magie van opgroeien. 

Op de website van Toverlijn kun je alles lezen over dit magische kinderboek: www.toverlijn.nl Ook op Twitter is Toverlijn te volgen via @toverlijn.

Toverlijn is te koop in de kinderboekwinkel en op de web-boekwinkels.
Toverlijn, ISBN 978-90-484-2661-4


van schets naar een 'echte' jongen.




donderdag 18 oktober 2012

Oh jhee! Ik heb bijna een ongeluk veroorzaakt!!


Ik had al een beetje stress... ik moest namelijk een zoekplaat maken waar elk denkbaar voertuig in voor zou komen... dat is puzzelen... en googelen... want de brommer moet niet op een fiets lijken en de motor niet op een scooter... de tram is geen metro en ergens rijdt ook nog een trein. Na wat geploeter  had ik de hele bups op papier. Trots ging ik met penseel en waterverf het verkeerspark te lijf. En toen zag ik het! O nee! Er gaat een vreselijk ongeluk gebeuren!
De moeder en kind op het zebrapad hebben niet in de gaten dat een motor keihard door rood gereden komt.... dat gaat niet goed!!! zie hieronder...


De plaat is bedoelt voor een VVE programma voor kleuters... Nee, dat kan niet... de arme kinders zouden nog nachtmerries krijgen van mijn geteken. Tja en hoe los je dat dan op?
Ik heb het muizenkind op het zebrapad ingefluisterd "Kijk eens naar rechts!" En dat deed ie. Met zijn vingertje wijst hij nu naar de verkeersovertreder en kunnen ze dus op tijd stoppen... Pffff...





De hele zoekplaat


kijkplaat 'bij de dokter'


Aapje in de stad - aapje in een dorp


Zwart wit illustraties bij instructies




maandag 15 oktober 2012

Kinderboekenweek "Hallo John F Kennedy school"

ik leg uit...
Kinderboekenweek had dit jaar als thema "Hallo Wereld".
Wat een leuke week! Ik was uitgenodigd op de basisschool John F Kennedy in Oss. "Hallo groep 8, hallo groep 7...6, 5... enz" Tijdens deze week ben ik alle groepen afgegaan met mijn 'theaterboek workshop'. Het idee daarvoor ontstond toen ik zelf nog op de basisschool zat.
Als kind bedacht ik verhalen, samen met mijn zus, die we op grote vellen papier tekenden. Deze 'bladzijden' hingen we dan in een opengeknipte bananendoos. Zo hadden we een soort tv of theatertje en daarmee traden we op voor onze ouders. Ik kwam er pasgeleden achter dat ik niet de enige was die deze 'vertelvorm' bedacht had....eeuwen geleden was er een Japanner die iets soortgelijks bedacht... Dat had hij aardig bedacht, maar mijn uitvoering is toch beter ;-)


Kamishibai is een traditionele Japanse vertelvorm. Kami betekent 'papier' en shibai betekent 
 'drama', letterlijk papieren drama dus. Het vertellen met dit houten kastje met papieren prenten
 kent in Azië een geschiedenis van eeuwen.


De workshop is heel veelzijdig. Eerst help ik de kinderen met het bedenken van een verhaal. Per klas één verhaal, ze moeten dus goed luisteren en reageren op elkaar. Daarna wordt het verhaal in stukjes gehakt en gaan de kinderen in groepjes het verhaal illustreren. Er wordt een theater gebouwd uit karton of hout, dat wordt geschilderd en versierd en als de hele bonte kermis dan klaar is, volgt een optreden voor alle kinderen van de school en de ouders! Bovenbouw, onderbouw, iedereen heeft er super enthousiast aan gewerkt. Er zijn echt leuke verhalen bedacht. 

En wat leeft er zoal bij de kinderen van de JFK school?

Apen met mobiele telefoons,
Een kip op de rug van een teckel,een ruzie en een trouwerij, 
Een tijger in z'n eentje,
Giraf zit vast in een boom maar wordt gered door een alien,
Cowboy zoekt vrouw,
Krokodillen die niet bijten... 











theatertjes maken van bananendozen

 




Het optreden!







vrijdag 12 oktober 2012

Kliederen en compositie

Ik beloof snel weer wat eigen werk op mijn blog te zetten maar deze kleurige composities van mijn cursisten wil ik u niet onthouden. Voor sommige was het de eerste kennismaking met acrylverf. Daarom liet ik ze er lustig op los kliederen. Probeer maar eens wat verschillende texturen en kleuren te krijgen. Met rolletjes, sponzen en kwasten gingen ze aan de gang. De een wat terughoudend en voorzichtig, de ander impulsief en snel. Uiteindelijk was er voldoende materiaal voor een collage.
Zie hier de kleurexplosie van de af gelopen maandagavond!















 Hier nog wat kubistische stillevens van de vorige les...




zaterdag 6 oktober 2012

Tekenen zonder te kijken en een stilleven op zijn kop

Drie weken geleden ben ik met een nieuwe cursus gestart, basis tekenen en schilderen bij de Muzelinck.
Altijd spannend die eerste les! Voor de cursisten maar ook voor mij. Kan ik alle namen wel onthouden? Vinden ze het wel leuk? Leg ik het duidelijk genoeg uit?... Zouden ze terug komen les2?? 
Ach, ik overdrijf een beetje... dat doe ik nou eenmaal graag...

Om de cursisten elkaar beter te laten leren kennen, bedacht ik een opdracht waarbij ze elkaar diep in de ogen aan moesten kijken! Sterker nog, ze moesten die blik vasthouden, terwijl hun hand ondertussen over het papier kraste in een poging een snel portret te maken van degene voor zich. Ze mochten dus NIET op het papier kijken en zagen pas naderhand wat ze gemaakt hadden. Naast een hoop gelach en verontschuldigingen naar de geportretteerde, waren er hele rake tekeningen bij! Spontane lijnen waar niet over na gedacht is. Een super goede oefening voor de hand-oog coördinatie! Wat je ziet, meteen omzetten in de beweging van je hand, geen tijd om te denken, DOEN!

Ik stel u dan ook graag voor aan mijn cursisten:


  
 





















Afgelopen maandag hebben we een stilleven gemaakt. Geïnspireerd door Picasso, Braque in hun kubistische periode. Hoe zet je de essentie van een voorwerp op papier? Door het van alle kanten te onderzoeken en tekenen, gewoon door elkaar, alleen dan krijg je een compleet beeld. Maar ook ontstaat er iets nieuws, nieuwe vormen, interessante restvormen. Och ik was trots! Er zijn echt zo'n mooie werken ontstaan! Hieronder een paar daarvan... ik was mijn camera vergeten dus heb ze nog niet allemaal verzameld.