zondag 3 maart 2013

Chocoladevla en pleisters

En dan begin ik met kwast, starend naar een foto van een klein meisje, met een flard in mijn hoofd van wat het moet gaan worden.... En dan blijkt al heel snel... dat het dat toch niet gaat worden... dat het toch een ander pad gaat. Dan moet je loslaten en toegeven en zien wat er gebeurd... Leiden en geleid worden.

En zo gaat het eigenlijk altijd... dat ik een duidelijk idee voor ogen heb... maar tijdens het tekenen, door wat er gebeurt met kwast en water en de vlek die prongelijk ontstaat en zo nog vele dingen meer die je gewoon niet kan bedenken van te voren, ontstaat het beeld pas. 

Dat is het leuke aan vrij werk maken... alles mag, alles kan, niemand die me vertelt dat het niet goed is, want ik bepaal of het goed is! haháá!!


       
en dan denk ik....sh!t, de vorige versie was eigenlijk beter... en dan doe ik iets met roze en wit en dan denk ik.... mmmm, volgens mij is het klaar nou!

Hanne


3 opmerkingen:

  1. Woah! Ingrid! Die is intens! Heftig! Je ziet, allemaal uitroeptekens. Die komt wel even binnen! Gaaf!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha, dank je! Ik moet nog een beetje aan haar wennen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oeiii, die is niet blij!! Inderdaad, je moet er effe aan wennen, maar je blijft er naar kijken! Mooi.

    Groetjes,
    Marieke

    BeantwoordenVerwijderen